klimaat | centrale Pyreneeën | Aragón |
NATUURPARK VAN ORDESA      

Dit blad afdrukken print

Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido

Naarmate we vanuit het Spaanse binnenland het Nationaal Park van Ordesa naderen, wordt het landschap ruiger en duidelijk groener. Het hooggebergte is indrukwekkend, met pieken van kalksteen die zich tegen de hemel aftekenen. Volgens de legende zouden de hoogste toppen de harten zijn van de 'Tres sorores', drie herderinnen die liever in steen veranderen dan zich over te geven aan een bende soldaten.

Gepakt en gezakt vertrekken we naar de sneeuw... . Er zwermt een groep gieren boven ons hoofd. Over de aanwezige flora en fauna zijn dikke boeken geschreven. Bekend zijn o.a. het hoogste kalkmassief van Europa, de reuzecanyons met hun steile rotswanden, de ontelbare watervallen met hun vele afsplitsingen en tientallen spannende wandelingen die uitblinken door de sensationele uitzichten.

In het helemaal vernieuwde (2009) bezoekerscentrum in Torla kan je informatie bekomen voor wandelingen in het natuurpark (open van 10u - 14u en van 16u - 20u - tel.: 0034 974 486472 - ordesa@aragon.es)

In het hoogseizoen mag men niet met de auto in het park zelf, maar moet men de bus nemen vanuit Torla naar de Vallei van Ordesa. De bussen vertrekken aan de zuidkant van Torla vanaf een grote parkeerplaats. De eerste bus vertrekt al om 6u00 's morgens en vanaf 8u00 vertrekt er om het kwartier een bus.

Aan de zuidkant van de Monte Perdido bevindt zich maar één bemande berghut, nl. de refugio de Góriz (H: 2160 m - tel.: 0034 974 34 12 01) met 110 slaapplaatsen. Tegenwoordig moet men voor overnachting in deze berghut vanaf 4 personen vaak 2 maanden vooraf reserveren, zeker in de maanden juni tot augustus. In andere maanden kan men online reserveren. Men laat echter ook toe om in de nabijheid een tentje op te slaan en in de berghut te ontbijten of dineren. Aan de noordkant van de berg, te vertrekken vanuit Bielsa kan men ook opteren voor refugio Pineta, (tel.: 0034 974 50 12 03). Deze berghut ligt op 1 km van een asfaltweg, is dus bijna bereikbaar per auto en ligt een stuk onder de boomgrens. Van refugio Góriz tot de top van de 'Monte Perdido' is het nog 3 uur stappen en moet men over stukken sneeuw en ijs. Sneeuwschoenen en houweel zijn noodzakelijk.

ordesa schaapsherder

 

Het nationaal beschermd park van Ordesa en Monte Perdido is het oudste van negen nationale parken van Spanje. Het ligt tegen de Franse grens met als hoogste piek de 3355 meter hoge 'Monte Perdido'. Het park bevat enkele reusachtige canyons: Ordesa, Anisclo, Escuain, Pineta, ... van een grootte die men nergens elders in Europa aantreft. De beroemste en meest klassieke rondwandeling is door de 'Valle de Ordesa' zelf. In het hoogseizoen is het ook de drukste. Boven de boomgrens zijn enkele prachtige terrassen te bereiken, bekend als 'faja Canarella, faca Racon, faja de las flores, ...' van waarop de grootsheid van de canyon te bewonderen valt.

ordesa y monte perdido

Het park is te bereiken via de 4 grote valleien. 'Valle d'Anisclo' is het diepst. Het is een smalle canyon met een hoogteverschil van 1600 m. Alle canyons kunnen door geoefende wandelaars probleemloos worden doorlopen.

Monte Perdido, 3e hoogste Pyreneeëntop (3355 m) na de Aneto (3404 m) en de Posets (3375 m)

In Ordesa ligt het HOOGSTE KALKMASSIEF VAN EUROPA. Kenmerkend is dat de kalklagen over de oudere granietlagen zijn geschoven. Het gevolg is het grote contrast tussen zeer droge kalkgebieden en de blijvende aanwezigheid van grote hoeveelheden water, dat in talloze watervallen naar beneden komt en snelstromende rivieren vormt. Dit heeft een indrukwekkend landschap opgeleverd: grootse, canyonachtige wanden, brede U-vormige gletsjerdallen en die V-vormige rivierdallen. De lagere gebieden van Ordesa zijn bedekt met uitgestrekte bossen.

Monte Perdido (verloren berg). Dit is de letterlijke topattractie van het Nationaal Park van Ordesa. Oorspronkelijk heette deze bekende Spaanse grensberg Pico de Anisclo ( 3355 m).Omdat de Franse wandelaars van hun kant de Spaanse top niet zagen, gaven ze hem deze nieuwe naam. Het aantal Spaanse bergwandelaars stelde destijds weinig voor. Toen die verschenen was Monte Perdido al zo ingeburgerd dat niemand de echte naam nog gebruikte.